Formacja ministrantów

Modlitwy ministranta

Boże Narodzenie

Modlitwa przed Mszą świętą
Wszechmogący Boże, w świętej nocy pozwoliłeś słowami Anioła oznajmić pasterzom tę wielką radość narodzenia Twego Syna, i nas powołałeś do służby równej aniołom. Daj byśmy w świątecznej radości zachowali czyste serca, by w naszej służbie odzwierciedlało się to, co przez wiarę w duszy płonie. Amen.

K: Przystąpię do ołtarza Bożego.
M: Do Boga radości i wesela mego.


***********************
Modlitwa po Mszy świętej
K: Błogosławmy Panu.
M: Bogu niech będą dzięki!


Panie nasz Boże, radujemy się z przeżywania tajemnicy narodzenia na-szego Pana Jezusa Chrystusa i ze służ-by w tej uroczystości przy Twoim ołta-rzu. Prosimy byśmy przez godne życie mogli kiedyś oglądać Tego, którego światu podarowałeś, który z Tobą żyje i króluje po wszystkie wieki wieków. Amen



Adwent

Modlitwa przed Mszą świętą
In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen. Pater noster, qui es in caelis: sancti-ficétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hodie; et dimítte nobis débita nostra, si-cut et nos dimíttimus debitóribus no-stris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo. Amen.

K: Adutorium nostrum in nomine Domini.
M: Qui fecit caelum et teram.


***********************
Modlitwa po Mszy świętej
K: Benedicamus Domino.
M: Deo gratias!


Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio,et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Amen.



Okres zwykły

Modlitwa przed Mszą świętą
Oto za chwilę przystąpię "do ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją". Do świętej przystępuję służby. Chcę ją dobrze pełnić. Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia, by myśli moje były przy Tobie, by oczy moje były zwrócone na Ołtarz, a serce moje oddane tylko Tobie. Amen.

K: Wspomożenie nasze w Imieniu Pana.
M: Który stworzył Niebo i Ziemię.


***********************
Modlitwa po Mszy świętej
K: Błogosławmy Panu.
M: Bogu niech będą dzięki!


Boże, którego dobroć powołała mnie do Twej służby, spraw bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach przez dzień dzisiejszy i całe me życie szedł tylko drogą Zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen



Modlitwa przed Mszą świętą
Spraw Panie, aby ta godzina należała całkowicie do Ciebie. Niech mi nie przeszkadzają roztargnienia, ospałość i lenistwo. Nie chcę udawać czy wynosić się ponad innych. Strzeż mnie Panie przed bezmyślnością w czasie Najświętszej Ofiary. Amen.

K: Przystąpię do Ołtarza Bożego.
M: Do Boga, radości i wesela mego.


***********************
Modlitwa po Mszy świętej

Dzięki Ci Jezu, żeś mi pozwolił być tak blisko Ciebie. Bądź drogą i światłością mego życia. Pójdę teraz do domu, do moich co-dziennych zajęć i tam też pragnę Ci służyć pilnością i dobrym zachowa-niem. Proszę pójdź Jezu ze mną. Amen.

K: Wysławiajmy Pana, bo jest dobry.
M: Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.



Okres wielkanocny

Modlitwa przed Mszą świętą
Zmartwychwstały Panie i Zbawicielu! Zwycięzco śmierci! W radowaniu się dniem wielkanocnym dziękujemy Ci, żeś wszystkim ludziom otworzył bramę do życia wiecznego. Daj nam przezwyciężać wszystko, co prowadzi do grzechu i śmierci, i spraw, by nasza służba przy tajemni-cy Twojego przemienionego Ciała, sta-ła się dla nas zapowiedzią wiecznego przemienienia. Amen.

K: Oto dzień, który Pan uczynił, Alleluja!
M: Radujmy się nim i weselmy! Alleluja!


***********************

Wlej w nas Panie ducha Twej miłości, abyśmy nasyceni tajemnicami wielkanocnymi, przez Twoją ojcowską miłość byli jednego serca. Amen.

K: Wysławiajmy Pana, bo jest dobry, Alleluja!
M: Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki. Alleluja!

 

Naczynia liturgiczne

Kielich i co do niego należy

Kielich należy do przedmiotów koniecznych do sprawowania Mszy św., które powinny być otaczane szczególnym szacunkiem, gdyż w nim po konsekracji znajduje się Krew Pańska. Wymaga się, żeby był on wykonany ze szlachetnego metalu, który nie podlegałby korozji i przynajmniej od wewnątrz powinien być pozłocony. W jego budowie wyróżnia się stopę, czarę i łączący je trzon. W I-szych wiekach chrześcijaństwa kielich zaopatrzony był w dwa uchwyty umożliwiające trzymanie go przez diakona podczas udzielania Komunii św. pod dwiema postaciami.
Korporał jest małym obrusem lnianym, na którym umieszcza się w czasie Liturgii Eucharystycznej dary ofiarne (chleb i wino). Na korporale również przechowuje się i wystawia Najświętszy Sakrament. (przyp. Dlatego ważne jest, byście przed wystawieniem Najświętszego Sakramentu oprócz ustawienia świec na ołtarzu nie zapomnieli rozłożyć korporału).
Palka służy do przykrywania kielicha podczas sprawowania Eucharystii. Wykonywana jest z podwójnie złożonego materiału, który zwykle jest usztywniony np. tekturką. Palka nie posiada znaczenia symbolicznego, a jedynie praktyczne – zabezpiecza znajdującą się w kielich Krew Pańską przed np. owadami.
Puryfikaterz jest ręczniczkiem służącym do oczyszczania pateny i wycierania kielicha przy udzielaniu Komunii św. pod dwiema postaciami oraz po zakończeniu Komunii św. - podczas puryfikacji (przyp. chyba wiecie co to puryfikacja ;P).
Welon jest używany welon na kielich, czyli tkanina (chusta) koloru białego lub koloru ornatu, którą nakryty jest kielich do momentu przygotowania darów ofiarnych. Ponownie kielich nakrywa się tym welonem po Komunii świętej.


Naczynia używane podczas Mszy

Ampułki są używanymi począwszy od starożytności naczyniami kształtem przypominającym dzbanuszki, w których w czasie ofiarowania przynosi się wino i wodę. Zwykle umieszcza się je na szklanej lub metalowej tace.
Lawaterz jest naczyniem używanym do obmycia rąk podczas ofiarowania (lavabo). Niestety jest dość rzadko używany w liturgii – często jego funkcję pełni ampułka z wodą. Składa się on z dwóch części: naczynia na wodę (w kształcie dzbanka) i tacy, na którą spływa woda.
Patena jest naczyniem, na którym podczas Mszy św. umieszcza się hostię do konsekracji, a następnie łamie się Chleb Eucharystyczny. Pierwotnie miała ona kształt miski, dziś kształtem przypomina zwykle mały płaski talerzyk. Bywają jednak głębsze pateny, w których można obok hostii dla celebransa i koncelebransów (jeśli są) umieścić komunikanty dla wiernych – jest to piękny symbol przypominający, że cały Lud Boży spożywa z jednego chleba.
Puszka (ciborium) jest naczyniem do przechowywania Chleba Eucharystycznego. Pierwotnie była okrągłym lub kwadratowym pudełkiem, a w średniowieczu przybrała kształt przykrywanego kielicha. Natomiast Rytuał Rzymski zalecił, aby na puszkę nakładać welon.
Akolitki - Tak często nazywane są świece, które dwóch ministrantów niesie obok Krzyża podczas procesyjnego wejścia na początku Mszy świętej. Świece te używane są później podczas czytania Ewangelii a także podczas Liturgii Eucharystycznej.
Kociołek – jest to naczynie liturgiczne, które z zewnątrz wygląda jak wiaderko, posiada metalowy uchwyt. W czasie liturgii służy do przenoszenia wody święconej podczas obrzędu asperges.
Kropidło – jest to przedmiot liturgiczny służący do obrzędu aspersji. Niejako wyróżniamy dwa rodzaje kropideł (służą one do tego samego, mają jednak nieco inny wygląd). Pierwsze z nich składa się z uchwytu, na którego końcu znajduje się metalowa kula z małymi otworkami. W środku znajduje się gąbka nasączona wodą święconą. Ten rodzaj kropidła stosuje się np. podczas wizyty duszpasterskiej. Drugi rodzaj posiada na końcu zamiast kuli, włosie. Drugi rodzaj kropidła częściej występuje podczas pokropienia wiernych w kościele. Kiedy kapłan kropi wiernych wodą święconą to jest to przypomnienie sakramentu chrztu i świadomego odrzucenia zła na rzecz dobra. Gdy kapłan święci określone przedmioty, wówczas jest to znak że Bóg bierze pod opiekę ludzi, którzy będą te przedmioty nosić.

 

Stopnie ministranckie

Krucyferariusz - ministrant krzyża

Do procesji używa się tzw. krzyża procesyjnego. Krzyż ten jest umieszczony na specjalnym drzewcu. Należy zwrócić uwagę na to, aby nieść go pionowo; nie przechylając na boki. Figurka ukrzyżowanego Chrystusa zawsze jest zwrócona do przodu - w kierunku pochodu procesji, tak jak twarz ministranta. Krzyż niesiemy zawsze dwiema rękami. Biorąc do ręki krzyż całujemy go i niesiemy cały czas ze czcią. Kończąc posługę także całujemy krzyż i umieszczamy w przeznaczonym dla niego miejscu. Ministrant krzyża idzie w procesji pomiędzy ministrantami światła. Jeżeli przejście jest wąskie, pozostaje on pół kroku za ministrantami światła - świece służą podkreśleniu znaczenia krzyża, a nie pleców krucyferariusza. Po dojściu procesji, ministrant krzyża ustawia go w odpowiednim stojaku lub odnosi do zakrystii. Może także ustawić się z nim twarzą w kierunku ludu w obrębie prezbiterium i tak pozostać przez całą mszę. Nie czyni wówczas żadnych gestów liturgicznych.

Troska o krzyż

Zadaniem krucyferariusza jest również troska o krzyż. Interesuje się on najpierw wyglądem i miejscem przechowywania krzyża procesyjnego. Nie może nieść w procesji krzyża zakurzonego lub uszkodzonego. Dlatego musi go przygotować wcześniej. Krzyżowi okazuje się zawsze największy szacunek. Umieszczamy go tylko i wyłącznie w przeznaczonym do tego celu stojaku.


Ministrant księgi

Jeżeli ministrant bierze do ręki mszał, aby go podać kapłanowi, czyni to w następujący sposób:

  • ustawia się z zewnętrznej strony Celebransa, nie od strony środka kościoła,
  • stoi w taki sposób, aby nie zasłaniać kapłana wiernym i nie zasłaniać mikrofonu,
  • mszał opiera na ręce zwróconej w stronę kapłana, trzymając go w narożniku od spodu. Drugą ręką otwiera mszał, przewraca strony i zamyka go.

Podczas procesji Wejścia ministrant księgi idzie przed lub nieco za celebransem, wraz z ceremoniarzem. Po dojściu procesji, usługuje wedle rubryk. Podczas obrzędów wstępnych trzyma mszał na ręce; składa go dopiero po "amen", kończącym kolektę. Po zakończeniu modlitwy wiernych kładzie mszał na podstawce i ustawia po lewej stronie ołtarza. Cały czas pozostaje po lewej stronie celebransa, stojąc pół kroku za nim. Jeżeli jest więcej niż jeden koncelebrans, ministrant księgi odchodzi na swoje miejsce przed rozpoczęciem odmawiania prefacji przez celebransa. Po komunii św. składa mszał i pulpit. Podczas obrzędów zakończenia trzyma mszał na ręce.
Troska o księgi liturgiczne
"Księgom liturgicznym należy się poszanowanie z kilku powodów:

  1. służą do sprawowania świętych czynności,
  2. zawierają fragmenty Pisma św.,
  3. zawierają teksty modlitw Kościoła, przez które oddaje się cześć Bogu,
  4. są własnością wspólnoty parafialnej.

Ich wygląd zewnętrzny ma podkreślać wielkość i godność liturgii, a nasz stosunek do nich powinien być wzorowany na szacunku, jaki oddajemy księdze Pisma św."

 

 

 

Symbole

Ciemnica

Kaplica adoracji popularnie zwana ciemnicą jest odpowiednio przyozdobionym miejscem, w którym przechowuje się Najświętszy Sakrament. Chleb eucharystyczny przenosi się tam na zakończenie Mszy Wieczerzy Pańskiej (po modlitwie po Komunii), w puszce przykrytej welonem. Tam też, począwszy od zakończenia liturgii wielkoczwartkowej do rozpoczęcia wielkopiątkowej Liturgii Męki Pańskiej, trwa adoracja Najświętszego Sakramentu.

Grób Pański

Stanowi symbol grobu Jezusa. W Kościele od bardzo dawna istniał zwyczaj, że chrześcijanie gromadzili się w Jerozolimie w miejscach związanych z najważniejszymi wydarzeniami zbawczymi. W ten sposób w duchu przemierzali oni wraz z Odkupicielem drogę od Wieczernika, poprzez Ogród Oliwny aż do miejsca, w którym złożono Jego Ciało i gdzie dokonało się zmartwychwstanie. Z czasem inne wspólnoty wiernych zaczęły przejmować tę tradycję i tak powstał zwyczaj urządzania Grobu Pańskiego – w Polsce jest on znany od XIV w. Zależnie od miejsca i okresu, w grobie umieszczano Najświętszy Sakrament, bądź krzyż.

Ogień

Jest symbolem pojawiającym się w pierwszej części liturgii Wigilii Paschalnej – w czasie liturgii światła. Oznacza on światłość, której udziela Bóg przez swojego Syna. Szczególnie prawda ta jest wyrażona w tym, że właśnie od tego poświęconego ognia zapalony zostaje paschał – znak Chrystusa Zmartwychwstałego.

Paschał

Jest to świeca symbolizująca Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest Światłością świata (J 8,12; 9,5) – prawda ta szczególnie jest podkreślona w procesji do kościoła, w czasie której śpiewa się trzykrotnie słowa: “Światło Chrystusa”. Wtedy to przychodzą nam na pamięć słowa Zbawiciela: Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia (J 8,12). Poświęcenie paschału dokonuje się w początkowej części liturgii Wigilii Paschalnej. Wtedy to na paschale zostają umieszczone: krzyż przypominający o śmierci Jezusa, pięć ziaren kadzidła, które symbolizują pięć ran Jezusa, które zachowały się na Jego ciele po zmartwychwstaniu (ręce, nogi i bok), litery greckie alfa i omega oraz cyfry roku kalendarzowego oznaczające, że Chrystus jest początkiem i końcem wszystkiego, a więc jest Bogiem i że do Niego należy czas i wieczność.

Woda chrzcielna

Poświęcana jest podczas liturgii Wigilii Paschalnej. Woda ta służy do udzielania sakramentu chrztu w czasie Wigilii Paschalnej, a także w ciągu okresu wielkanocnego oraz do pokropienia wiernych po odnowieniu przyrzeczeń chrzcielnych. Jest ona znakiem odrodzenia do nowego życia. Modlitwa poświęcenia ma formę prefacji, a po tejże modlitwie w wodzie zostaje zanurzony paschał. Obrzęd ten wyraża prośbę do Ojca, aby przez swego Syna (którego paschał symbolizuje) zesłał na tę wodę Ducha Świętego, by uzyskała moc uświęcania. Gest ten oznacza również, że w sakramencie chrztu współumieramy z Chrystusem, aby wraz z Nim powstać do nowego życia

 

Konto parafialne

NUMER KONTA PARAFII: 38 89850004 0060 0607 2645 0001

Dziś
Kancelaria

Kancelaria Parafialna

czynna

w dni powszednie (pon-pt)

9.00-10.00

16.30-17.30 czas letni

15.30-16.30 czas zimowy: październik-marzec

w sobotę

9.00-10.00

lipiec-sierpień:

9.00-10.00

Media katolickie

Telewizja
Telewizja Trwam (odtwarzacz na stronie)

Radio
Radio Głos (odtwarzacz na stronie)
Radio Plus (odtwarzacz na stronie)
Radio Jasna Góra
Radio Maryja
Radio Niepokalanów

Prasa
Gość Niedzielny
Nasz Dziennik
Niedziela

Podaruj 1 %

Nawigacja
Odmawiaj z nami

Kromka Słowa Bożego

Losowa fotografia
Na skróty
Watykan    Episkopat    Archidiecezja    Niedziela    Radio Plus    Katolik    Opoka    Mateusz    Biblia    Brewiarz